ruimtevaarders

 

30.11.2012 | GAZET VAN TURNHOUT | door Veerle Van der Veken

 
 

Blue Bird op STORMOPKOMST

 

Gust Van den Berghe kan een nieuwe pluim op zijn regisseurshoed steken. Hij heeft trouwens iets met pluimen. Wie zijn ‘En waar de sterre bleef stille staan’ (die film met de acteurs van Teater Stap) zag, die begint en eindigt met een dwarrelende pluim, berstensvol (een woord dat ik hier even uit mijn archaïsche duim zuig, geïnspireerd op de Timmermansiaanse oorsprong van zijn RITS-afstudeerproject) symboliek, weet dat.

De pluim kreeg trouwens materie en gewicht en zwol aan tot een hele duif. Deze keer geïnspireerd op een andere literaire dode grootheid: Maurice Maeterlinck schreef ‘L’oiseau bleu’, waar de film ‘Blue bird’ de mosterd haalde. De mosterd wel, maar de afkruiding duidelijk niet. Die is heerlijk hedendaags met een nadronk van nouvelle vague en enige tinten Fellini. De blauwe kleur en de hele sfeer waarin de film baadt, geven het geheel een magisch-realistisch tintje.

 
 


Gust Van den Berghe

 

Alle scenes bij elkaar vloeien tot een verfilmd tableau-vivant van beelden. Feilloos aan elkaar gemonteerde kunstbeeldjes die samen een verhaal vertellen van twee kinderen op zoek naar de blauwe duif. Die dan weer heilige-graal-gewijs voor de toekomst staat.

Het klinkt allemaal veel ingewikkelder dan het voor het doorsnee kind moet zijn. Waar voor een volwassene enig inlevingsvermogen en fantasie nodig zijn, passen de beelden van Van den Berghe naadloos in een kinderhoofdje. Donkere wouden, ongeboren zielen en mensen, kwelgeesten en fabeldieren. Disney is het niet. Of er een happy end is of niet, is iets waar je als volwassene niet helemaal zeker van kan zijn. Want die duif effectief te pakken krijgen, gebeurt niet. Of is dat toch een happy end dan ? Moet er wel een einde zijn ? Allemaal vragen die bij u als volwassene een boel existentiële arty-farty vragen zullen doen rijzen, waar kinderen überhaupt geen last van hebben.

Het fantastisch uitgewerkte kinderkunstenfestival in de Warande was dan ook op kindermaat. Toegegeven : ook nog wel op maat van wie het kind in zich nog lang niet kwijt is. Voor kinderen, maar ook door kinderen. Zo waren er zeer veel leuke werken tentoongesteld die door de Stedelijke Academies uitgewerkt werden na workshops en door enthousiaste bezoekertjes tijdens het festival zelf. Collages, werkjes-met-boomstronken, Jip-en-Jannekiaanse silhouetten van graficus Carll Cneut.

 

 


De expo. Foto: Facebookpagina STORMOPKOMST

 

De tentoonstelling, voor de gelegenheid badend in feeëriek blauw TL-licht werd begeleid door kindvriendelijke gidsen. Zomaar à la tête du client. Privérondleidingen. Mét kennis van zaken en liefde voor het vak gegeven. Zeer interactief en begrijpelijk ook.

Ja, STORMISGEWEEST! Wie er niet bij was, doet er goed aan maart 2013 in zijn agenda te reserveren. Want dan komt er nieuwe storm. De tentoonstelling PLAY kan je doorlopend nog tot 27 januari 2013 bezoeken. Een overzicht van hoe hedendaagse kunstenaars omgaan met ‘spelen’. Vormen, kleuren , materialen. Voor de prijs van 2 euro kan je dat doe- en denkboekje niet zelf maken.

 

 

 
 

 

> lees artikel online http://www.gazetvanturnhout.be

 

 

login